O Çocuk Dirilse

Çok olmadı,daha dündü yaşanmışlık;
Uçurmaya kıyamadığım uçurtmam;
Etrafımda fır dönen topacım,birkaç bilyem:
Ve küçe arasında kurduğum samimi arkadaşlık.
Hayata saf bir çocuğun,gülüşüyle devam ediyordum.
Büyüdüm kayboldu izim,hesapta yoktu yanlızlık.
Hayatın,bir oyunu muydu bu istikrarsızlık..?
Bazen bir çelişkiydi aklımda,yaşam ve ölüm;
Geçmiş ve geleceğim gibi,zıt bir kararsızlık.
Telaşla geçti yıllar,Payıma kaldı zamansızlık:
Geçmişin izi üzerime sıçramış,anılar peşimde;
Gelecekten medet ummam,hiç birşey yok gözümde:
Kim vaad edebilir,çocukluğumu bana ölüm ensemde;
Küçükken,bana horoz şekeri satan yaşlı amca nerede:
Sabah,sesiyle uyandığım yoğurtçu yine seslense;
Erik yemek için,bahçesine girdiğimiz Topal Hasan;
İki üç erik için,mahalle boyu yine peşimize verse,
Can havliyle koştuğumuz o,dar sokaklar da;
Çaldığımız erikler,yine yere düşüp kirlense:
Ah ah!Hayatın gerçek yüzünden uzak bebek yüzlü;
Saf ve tertemiz çocuk,yeniden doğsa ve dirilse...!

Şiir=Aziz KUZU(soorcantleeaziz)