Senden Öğrendim

Ben senden öğrendim sevdaya dair

               Ne varsa.
       Aşkı da ayrılığı da.

      Susmayı öğrendim
Gözlerine her baktığımda ve nefessiz

               Kalmayı
      Ellerine dokunduğumda.

Coşkun sel gibiydim, belki deli bir rüzgar
          Koşmak istiyordum 
      Avaz avaz, bağırmak
Duyun beni ağaçlar,kuşlar
       Şahit ol gökyüzü.
Ben aşığım diye bağırmak istiyordum.

Şimdi hayat, pismanlıklarımı vuruyor

                    Yüzüme
          Bir tokat gibi.

Sen bir ateşsin bense pervane
        Kanat çırptım ölümüne
Yanıp yok olacağımı bile bile
          Teslim oldum
Geceyi aydınlatan alevlerine

    Olsun dedim be….

     Yansın yüreğim seninle

              Sevdim.

     Sevdikçe dahada yandım işte
      Kim bilir aşk dediğin 
        Yanmaktı belkide.

Dedim ya sevgili ben senden

          Öğrendim
Sevdaya dair ne varsa
      Aşkı da ayrılığı da

      Ağlamayı öğrendim
   Yokluğunun ızdıraba dönüştüğü

                Zamanlarda

    Sensiz çaresiz kahırla
     Geçirdiğim günler
Unutmak istedim gözlerimi her

          Kapadığımda 
      Gördüğüm yüzünü

    Dedim ya kahve gözlüm

    Ben senden öğrendim
    Sevdaya dair ne varsa.

Her nefeste yeniden ölmeyi öğrendim

                Yokluğunda.

   Kim bilir hercai gönlün şimdi

       Hangi baharlarda.

       Unutma sevgili

   Elbet bir gün senin de bir vefasız 

             Çıkar karşına
      Sende öğrenirsin 
Bana öğrettiğin ne varsa.

Hayat bir gün yaptıklarını

       Vurur yüzüne
Hataların esir eder seni
   Günahıyla sevabıyla
Geçmişin bırakmaz yakanı

     Sakın unutma.

  Meryem Keskin

  22.04.2024