Yaşlı Gözler

Peygamberlerlerin,meleklerin,evliyaların ve semaların ağladığı yerde,erkekler neden ağlamasın ki?

Geçtiğimiz günlerde misafirimiz olan en büyük ablamız, hayal meyal hatırladığım, o yoksul günlerimizde yaklaşık otuz yıl önce çekildiğimiz   fotoğrafı gösterince ağlamamak için kendimi  ne kadar tutsam da, yaşlar  yanaklarımdan süzülüverdi  habersizce.

Bir Ramazan Bayramı'ydı,şehirde yaşayan amcaoğullarında vardı  sadece fotoğraf  makinesi ve onlar da adet  edinmişlerdi köye her geldiklerinde ailecik fotoğraflarımızı çekmeye.Bayramlıklarımız ya  kadife pantolan ya spor ayakkabısı ya da üzerinde resim olan tişörtlerler olurdu ama onlar bizim için dünyalara değerdi.

Mantar tabancı hem en büyük servetimiz hem zevkimiz hem de eğlencemizdi,hele mahallenin kızlarını gördüğümüzde  arka arkaya ateş edip hava atar ve polis olmaya özenirdik.

Rahmetli ve gariban  babamın mavi kazağıyla gri pantolunu  hala gözlerimin önünde duruyor.

Artık yaşımız kemale erdi değerdi dostlar-Allah kimseyi ağlatmasın ama- neye ağlayacağımı bir türlü bilmiyorum anılarıma mı,hayallerime mi,gerçeklere mi,yıllara mı yoksa acılarıma mı?