“ vuslata erdi tüm sokakları
demir aldı İstanbul..”



var saydığınız o şirin maske düşünce yüzünüzden
yok sandığınız bin gecenin güncesi kanadı gördüm
düşen göz yaşlarına uçmayı öğretiyordunuz

dinledim gözlerinizi / sonra
konuştum ellerinizle
çok acıyordunuz

(hep yanımda olmanızı istediğimi anlatacaktı bu şiir
hep yanınızda kalmak istediğim gelmeseydi aklıma..)

yüzümde taşıdığım denizdiniz
sessizce beklediğiniz iskeleden
size haber vermeden
sessizce alıp gittiğim kadın sizdiniz

bir hüznü emzirirken
tek kişilik yalnızlığınızda
ne kadar da bizdiniz..