Kaymaz Karanlıklarımda Yıldızlar Yetimdir Aydınlıklarım Sensiz

K/atık diye umarsızca aşklandım...
Aymaz bir gökyüzü sanırken bakışlarını

Yıldızlarım söndü
Ben öbür gün hayalinde senli düşlere a(l)dandım..
İki ahraz arası sultan-ı yegah susku
Ağır aksak bir melodide hep seni aradım

Esrik bir kitabe düşerken alın yazıma
Kuytularımda sorgusu başlar ağlak halimin
Suskularıma direngem asılı kalır
Güver bir t/utku bu..

''Ay tomarı gecelerime kaçıncı huzme yok oluşu bu
Hep karanlık sofralarında ağırlar oldu insafı unutmuş geceler''

Eskizlere çizilir sen yokken/liğin kader açmazları
Hep yokuşlara sürer oyluklarına kadar tünerken ki beni

Seni dünde bıraktığım kadar doyumsuz
Seni yarını beklediğim kadar özlemle seviyorum
Dokunsan umarsız sevinç yunağı olur yüreğim
Bakmasan buz olurum

İnak bir bakış direnir senden yana
Kaçamak ...ironi
Düşer kara tahtalı beyaz tebeşirli nevrotik adamlığıma
Düş sofralarımda ihtimal ''sen beni seviyorsun''
Hayal ucu kahvelerinde yarınsız gecelerde ihtimal ''sen asla beni sevmiyeceksin.''

Ürküntü öykünür salacalarımda ölçmediğim kaldırımlar
Hep yonuk taşlar sürter alın yazımı
k/aymaz karanlıklarımda yıldızlar
yetimdir aydınlıklarım s/ensiz


Nurettin Önder