Yokluğun Aşkımı Dile Beni Dize Getirdi

Uykusundan uyanmış yavru bir çocuk gibi
Ağlar yüreğim çığlık çığlık
Nefessiz kalışlarım faydasız
Yokluğun içimden çıkmaz hıçkırık

Karardı dünyam kalmadı ışığım
Yol yordam bilmez ellerim ayaklarım
İyiden iyiye bak kayboldum
Hani hiç ellerimi bırakmayacaktın…

Gözyaşlarım nisan yağmurlarına öykünmede
Vakitli vakitsiz sızmakta yüreğimden
Her bir damlasına yüklenmiş yokluğunun acısı
Geçmek bilmez zamanın sarıp sarmalayan sancısı

Betimsiz yok oluşlardayım
Yokluğunun terbiyesiyle yoğrulmaktayım
Anladım ki varlığınla olmaktayım
Yokluğunla yok olmaktayım…

Hadi çık gel
Kaybolan beni bul çıkar karanlıklardan
El ver tut elimden
Öpü ver kapanmaz yaralarımdan

Ara bul beni
Kaybolmuşluğun ortasından çıkar
Yeniden öğret sabırla
Sevmesini beceremeyen yüreğime seni sevmeyi

İmgelerimi alıp götürmüş Çingeneler
Saklayamıyorum duygularımı
Çırıl çıplak kaldım bak sensiz
Üşüdüm çok üşüdüm hadi gel ört beni…

Yüreğinin duldasına al haydi beni
Sensizlik rüzgârı çok savurdu yıktı viran etti
Çok Yoruldum çok bunaldım yetmez mi
Göğsüne al başımı saçlarımda gezdir ellerini…

Özledim seni aşkım çok, çok özledim
Ne kadar senle tıka basa doluysam hep
İnadına sanki ne zaman arasam, yoksun
Başım öne düşer bir türkü tutturur yüreğim…

Sev sev bıktır beni sevgili
Sok beni içine ve çıkarma hiç orda kalayım
Senle var olup senle öleyim
Senle yaşayıp senle gömüleyim

Sev aşkım sev beni
Sevgine yüreğim dipsiz bir kuyu
Doldur içimi tıka basa sevginle
Yenile beni baştan ayağa seninle

Çıkar kuyulardan uçur beni göklerde
El ele uçalım okyanuslar üstünden
Mavi masmavi derin okyanuslar geçelim
El ele varalım kaf dağına geçelim aşkın ötesine

Buğday tarlalarında koşalım
Her başağa değsin elimiz
Sevip sevip geçelim kendimizden
Uzanalım yorgun nefes nefese

Dikelim gözlerimizi gökyüzüne
Bulutlara şekil verelim kendimizce
Bir leylek bohçasında bir bebek getiriyor olsun
Gözlerimiz mutluluk dolsun…

Ve dön bana aşkla bak sarıl sımsıkı
Sımsıkı sarıl hiç bırakma emiii
Beraber yürüyelim hayat yolunda
Beraber düşsün ellerimiz üzerine yaşlılığın lekeleri…

Sevelim desem de her dem yeniden yeniden
Zaten seni seviyorum her gün yeniden ben
Biliyor musun "seni seviyorum" demeyi bile ben
Çok seviyorum çok, seni ben çok seviyorum çok…

Yaşlanıp ellerin titrese de okşa saçlarımı
İncitirim diye hiç korkma emi
Ne zaman uzansa kazara bile sana doğru ellerim
Tut ellerinle sımsıcacık bırakma emi…

//…Yokluğun aşkımı dile, beni dize getirdi…
hadi çık gel yetmez mi…//