Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Ürkütülmüş Dünya

Ürkütülmüş Dünya
Sen! Savaşın ortasındaki çocuk
Elimden aldın yaşayan sözcükleri
Dilim tutuk, yüreğim lal, çığlıklara sağır
Ölü toprağı serpiliyor üstüme ağır ağır,
Yoksa tek yaşayan sen miydin
Bir kuşun kanadında
Bulutun gölgesinde
Son özgürlükler ülkesinde.

Sahile vurdun, savaşta vuruldun
Sen benim öksüz vicdanım
Kimsesiz kalmış davam, üvey şefkatim
Yüzü yere eğik merhametimsin.
Bir namlunun ucunda
Ürkek kuşlar diyarında
Hedefini şaşırmış saçmalar gibiyim
Ne desem boş, anlamsız, basit
Seni anlatamadıkça saçmalar gibiyim.
Şimdi güneş ister yüzünü doğuya dönsün
İsterse batıya,
Dedenin ellerinde gömüldüğün gün
Tersine döndü zaten dünya,
Yangınlar alev aldı
Güller kül koktu, gök kubbe talan
Kumdan kalelerin yıkıldı
Kurşun askerlerin üzerinde kan.
Böyle mi olacaktı çocuk, seni tanımadan
Kıvılcım gözlerinden alev mi alacaktım
Senden mi sıçrayacaktı yüreğimdeki kor
Ölecek miydim o gün seninle?
Arkama bakmadan
Farkında bile olmadan hem de.

Sen Eyüp'ün yarasındaki sabrı
Yusuf'un zindandaki kahrısın çocuk,
Elbet özgürlüğün gök gürültüleriyle gelecek sesi
Felaketine yetişecek Nuh'un gemisi,
İşte o gün çifter çifter alacağız yanımıza yarını
Umudu, yüreğine dünyayı sığdıran payımı.
Dilerse, göz diktikleri topraklar
Göğe Tur olur yükselir
Bir bebeğe Musa'nın ruhu üflenir,
Sen benim inancım,
İltica etmek isteyen yanım
Özgürlüğüne, cesaretine, ülkene
Başıboş gezen insanlığımı sahiplen diye...

         Aslıhan Savaş
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 16
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Ürkütülmüş Dünya

Ürkütülmüş Dünya

saklı bahçe saklı bahçe