Sen Bana Küsme

SEN BANA  KÜSME

Tutuştu geceler hasretinin yanardağında,

Nemrut yandı,

Ağrı yandı,

Cudi yandı,

Ben yandım

Belki de duymadın

Sen bana  küsme…

Kapattığında kapıları ardından

Ez cümle  ağlıyor şiirler

Sızılı bir mevsimi içiyoruz durmadan

Şehirler ağlıyor

Titriyor dudaklarım

Ne olur

Sen bana küsme…

Ölgünleşmiş mısraların içinden

Saraylar kuruyorum

Yüreğimin yettiği yerlere

Şimdi sorma neresi diye

Gecenin içinden geçip karanlığı içtim

Âşık oluyorum yeniden İstanbul’a

Ve belki de yeniden düşerim yolarına

Sen bana küsme…

Dünya bile aşkla dönerken

Aşk ı istemeyen kendine zulmeder diyor bir derviş

Duygularımdan inşa ediyorum usul usul aşkını

Nasıl olsa zarar vermezmiş insana

Hüzün yokuşu sözcükler uçuruyor yüreğim

Her sözcük senin adında

Ne olur zaman tanı biraz bana

Sen bana küsme…

Tutuştu geceler aşkının yanardağında,

Ben yandım

Belki de duymadın

Her ihtimal tazelenir yüreğimde

Yeter ki

Sen bana  küsme…

Adem Efiloğlu