Sessizlik Şiirine İthafen

bir yürek vardı
bekleneni olmadığı halde bekleyen..


şimdi ezgileri ayrılık çalıyor
göz yaşları matem...

sormadılar kaç iklimdir açılmadı çiçeklerim
Bilmediler ne acıdır kırıldı dileklerim...


ve giderken dönmedi gidenlerin hiç biri
Alıp giderken başını ardından güldü her biri

Sevsem acıdır yüreğime, sevmesem acı
Dökülen dizelerimden dinmez bir sancı

Şimdi yolcusuyum bu yolun nerdesin hancı
Atarım atarım tutmaz yüreğimin harcı...

sen nerdesin ben nerdeyim sorsana
ne sen eski sensin ne ben anlasana

kaç sefer daha giderim yolcusuz yollarımda
anladım her seferinde sensizken ağlarımda...
gidişin dönüşümdür dönüşsüz yollarında...

tülay mert hocamın şiirine ithafen...