Arkamda Firavun Ben Onun Arkasında

Ey Firavun! Gezinme tepemde beni gölgelendirerek

Penceresinden bakan Rahip Bahira beni peygamber zannedecek.

Penceresinden bakan kız aklında beni bir aziz diye belleyerek

Hiç sevmeyecek beni ve belki

Tiksinecek

O izzetsiz dünyasında benden

Ve benle bir araya gelmeyecek.

Ciddiyetsiz bir ciddiyetin hâkim olduğu bu dünyada,

Seninle beraber ciddi bir ciddiyetsizlik için buluştuğumuz o rüyada,

Firavundan kaçarken ki hayalimde bile direten arkamdan koşmakta,

Kızıldeniz’i asayla ikiye yararcasına asamı bu defa da

Rüya ile gerçeklik arasını ayırmak için vurduğumda

Fark ettim çakılmışım meğer sensizlik batağında

Gerçek hayatta.

Tek suçu kimin hemhal olamamızın gerçek hayatta?

Sormak lazım senin gibi kalpteki umutlara ve bulutlara

 Zımpara çekip âşıklarını değersiz ve okunmayasıca şair yapanlara!

Oysa benim başka suçum var mı Atilla İlhan kadar çirkin olmaktan başka!

Belki bir de sana ziyan edilesi sevgimi vermek en başta.

Tezgâhtan piramit kadar cips parçası çalmaya

Çalışan karınca kadar inatçı olmak sonrasında da.

Hiros'un gözünde bile belirdi damla,

Seninse gözün hala oyun oynaşta.