Ödül Mahiyetinde İken Ölüm...

Rengimi yok say, ey endamlı gök kuşağına meyyal yalnızlığımla kurduğum saltanat bense bir su perisi aşkın himayesinde saklı iken kapıdan kovduğum gece.

Metruktür limanlar

Gemileri yaktığım zalim nefsinden de öte

Bir kırlangıç zarafeti ile

Nükseden her hece

Semiren hüznün kapı komşusu

Özlemin ayak sesinde

Sihirli bir kelime arayışı

Balta girmemiş ormanlar misali

Öykündüğümse sadece dünüm

Dürttüğü kadar kalemin

Sözcüklerin eşrafı sığınağım

Bir metanet

Bir de asalet

Haddime mi düşmüş sevmemek?

Ve geceye yanaşan sütliman bir sefa

Hani olur da

Hayallerimin dikine gidip

Sevdalandığım şiirlerin

Gizli öznesinde el pençe divan duran sessizlik

Hazzı mıdır haiz olduklarımın?

Yaksa hası mıdır sözcüklerin

Kelam ve selam yiten

Gölgem ve yalnızlığım günbegün semiren

Bir idam sehpası iken yaşam

Celladıma düşkünlüğüm sözcüklerin teşrifi

Sayacın kırık tekeri

Sarkacın ucunda

Sefasını sürdüğüm cefanın

Kadere de yok iken tek sözü

Sözüm söz madem

Sihirli bir lahza

Sözümdeki öz

Közünde saklandığım bir rehavet misal

Geceye çöken dizlerim

Çömez imgelerim

Çözümsüz addedilen hüznüm

Ömrüm

Ve örgüt kuran duygular

Ne mahlasım var ne de sıradan bir ömürdür

Dilediğim…

Dilemması yüreğin

Diklemesine yaşadığım

Paralel evrenlerde

Bazen bir sarkıt misali

Bazen kayıp dikit

Dibi görmenin Türkçesi

Sözcüklerle hemhal

Kümelenmiş ne var ne yok

Ve işte

Yaygarayı basan yürek

Hem dilaltı

Hem de sessizliğin dilemması

Son sözü kaderin

Fısıldadığı kulağıma

Övünç değil üstelik

Ödül mahiyetinde iken ölüm

Ön sözü nasıl ki yok ömrün