Yüreğinin Kapısını Açma

Göz neye ağlar bilir”misin?

Gördüğünü saymazsa.
Yürek neye yarar, sevdayla yanmadıysa?
Ya Sevda neye yarar karşılık bulamadıysa?

Sakın yaralarını gösterme o vefasıza,
Yüreğinin kapısını açma.
Gerekirse, boğul Kendi karanlığında,
Ama sakın onun ışığına aldanma.
Kör olursun sahte aydınlığında.

Açma yüreğinin kapısını, sakın açma,
Zayıflığından yararlanır.
Canını yakmak için, fırsat kollar unutma.
Şifa sandığın elleri, tuz basar yaralarına.

Efkarlı şarkılarda savrulup,
Kırık dökük mısralarda çare arama.
Keşkelerle ömrünü tüketme.
Eyvahları dolama diline.

Gecenin göğsünü yarıp,
Aydınlığı verene sığın.
Tevbe ile sustur nefsini.
Dua ile süsle dilini.
Zikir ile besle kalbini.
Kula kul olma sakın.

Dünya fani, bir rüya alemi.
Kendini düşler sokağında sanma.

Gecenin bir yarısı kan ter içinde uyandıran,
Kabuslar var unutma.

Olmasın dediğin sabahlar var.
Dönsün diye dua ettiğin ama bir türlü,
Dönmeyen vefasızlar var mesela.

Birde ne var bilir misin?
Yâr hayaliyle uyuyup, yârsız sabahlara,
Uyanmak.
Yüzünü döndüğünde rüzgara,
Onun kokusunu duymak.
Ve her şeye rağmen,
İnadına, inadına yaşamak.

……Meryem Keskin……

……08.03.2023……..