İnsan Misalince

Sayılı gün derlermiş
Zerdali dalında rüzgar uçururmuş yapraklar açık muslukta su yürür gezermiş eşmeden,
Çeşmeden
Bademler yeşerirmiş iki vakit arası bir gertnelik toprakta, çiçek verirmiş dağlar dağlara
Mektup yazarmış, gün savarmış, mevsim yollarmış eriklenince karıklar
Gök renginden ırmaklar
Kına renginden ilkbahar
Nar kızarırmış yaz güz
Yükünü tutarmış ömür yaşlandıkça çarşısı çehresi değişmelere çorak yahut çopur
Sönermiş dünya devrinde lambalar ve hatırası yadigara çınlar dururmuş
Bir güne birgün
Mutlaka
Kesin birgün
Ergünüzde yahut zifir gecede şeleği göçü çatıp elvedadan huzurdan
Açılan defter sayfasına mühürsüz damga düşermiş
İnsan misalince vesikasız evraka, gerekse çaysiz kahvesiz mola

Yol bakarak el  çekerek
Konar göçerek dünya misafir hanelerden

Seyfi Karaca….Haziran/24