Eylül Bana Düştü

Karıştı gözyaşım toprak nemine

Düşlerim çakıldı tunçtan zemine

Bulutlar ağlarken yâr özlemine

Eylül bana düştü ilkbahar sana 

Gülüşün okşarken coşar sevincim

Kalpte büyüttüğüm Akoya incim

Bitmeyen boşluklar, bitmeyen sancım

Eylül bana düştü ilkbahar sana

Sonbahar üstlenmiş yükü, vebali

Vuslatı beklemek köz ihtimali

Zelzele vurmuş da virane hali

Eylül bana düştü ilkbahar sana 

Hüzün kucağında sararmış, yorgun

Dudaklar büzülmüş, bakışlar durgun

Köhne köşelerde yemişken vurgun

Eylül bana düştü ilkbahar sana 

Keder otağını kurar bu aya

Hükümdar sanırsın koca dünyaya

Geceler tarumar gelme rüyaya

Eylül bana düştü ilkbahar sana 

Şarkılar buğulu, notalar kırık

Dervişim başımda çileden sarık

Biri gül bahçesi, biri hıçkırık

Eylül bana düştü ilkbahar sana 

İlmim kifayetsiz sırrı çözmeye

Boncuk yetmez ipe derdi dizmeye

Yemin ettim kuru yaprak çizmeye 

Eylül bana düştü ilkbahar sana

Bezirgan emretti hile katıldı 

Sabır pazarlandı hicran satıldı

Mevsimlerle aylar gökten atıldı

Eylül bana düştü ilkbahar sana

Kalemler kağıda dokunamıyor

Çıram sönmüş oda yakınamıyor

Kaderin okundan sakınamıyor

Eylül bana düştü ilkbahar sana 

Kalbim inciniyor düşüncem sağır

Ruhun kefesinde bedenim ağır

Bir yıla razıydım tam yarım asır

Eylül bana düştü ilkbahar sana