Arı İffet

Kızarmaz yüz kalmamış Ar-ı İffet,
Ağzı olan konuşur susmakta bir marifet,
Parayla alınmaz,doğuştandır asalet,
Bedende değil,gönüldedir zerafet:

Güzellik diz boyu,çirkeflikte cabası;
Kişilik hiç yok,insanlığın yüz karası;
İnsanlıktan dem vurur,acizlerin cakası,
Maksat boş lakırdıdr,yoksa çıkmaz sedası:

Önce,gelecekten sır verecek kahin gibi yanaşır.
Kusur kabul etmez,ona karşı saygı yaraşır.
Her söylenene burun kıvırır,habire araya karışır.
Kendinden üstünlerle değil,cühela takımıyla yarışır.

Her telden çalar,susmaz cahilin çenesi;
Bilgiçlik taslar üstelik,sanki medrese talebesi;
ÜÇ,beş kuruşla kodaman olmuş,kalınlaşmış ensesi;
Avazı kesilene dek konuşur,tükenmez hiç nefesi:

Terfi eder ucuzluktan,pahabiçilemez isteyeni çok olunca:
Cevr u cefa nedir bilmez,görmemiş ömrü boyunca;
Ne dert sarmış gönlünü,ne gam,ne de keder;
Ağlamak mı;Timsahta bazen iki üç damla yaş döker...

Şiir=Aziz KUZU(soorcantleaziz)