Salkım Söğüt Muğlak Hüzün

Güver bir solgun çiçek arı doğurganlığına gebe
Öyle mahzun öyle dirayetten ırak
Sol yanımda huzursuz kalırken aşk
Son verkaçlarında dolanırken saliseler
Kaçıncı mızrak saplantılarında ruhumda tüner hüzün celseleri

Bu gece asır süreci gibi
Her salise ay.
Her dakika yıl ötesi
Acep benim aradığım kadar yar hatıralarında saklar mı beni
Beni benden alan yar
Her muğlak hüzne b/anar beni

İki zaman ötesi yürek yaralarıma tuz ekilir
Hangi kıblem
Hangi çöl sıcağında kavruldu
Şiir tanışıklıklarıma sancılı mısralar düşer
Ve şerefine kaçıncı imge tokuşturulur
Baş köşede şeref misafiri
Muğlak hüzün

Düşer dirayetsiz yanıma
Salkım söğüt kifayetinden muzdarip ağlak duvar dipleri
Hangi payeme baksam militan olmuş duygu zinciri
Kırılgan sofralarımda
İkiye bölünük gökyüzü ve ayırgaçlarında tüner hüzün bulutu

Serkeş karartılarıma düşerken ay firkati
Naçiz benliğimden geçer yar hayali
Baksam utanırım
Bakmasam içimde uktesi kalır bir defa gözlerini görebilsem

Güver bir solgun çiçek çizer hayalini yarin bülbül şakımasında
Şadıman bir kanat çırpıntısı tükenir sevinçlerim
Önüme nüzül-u sukut silüti düşer
Sırrına ermediğim kifayetesiz hüzün
Solgun hazan mevsimleri
Her anım eylül
Her anım muğlak hüzün


Nurettin Önder