Gönlümde Yatan Aslan

Düşlerim mi artık tekbir getirmeyen

Issız gecenin aydınlık nüansı

Ölümle bir

Öznesi zehir

Bir aşkın endamı

Saklı tutulası dumanı

Kaygıların

Algı eşiğinde göğe yükselen

Duyguların

Ve hüznümün ihbarı, muallim

Devasa bir kesiktir aşkın isyanı

Arşı alaya çıkan maktul yürektir

Gazel okuyan bülbülün

Dünde kaldı artık güle sevdası

Gülle ağırlığında sözcükler

Dökümlü eteklerinde kaderin

Kalemse kâh ihbar eder

Kâh küser âleme

Eşrafın diklendiği kadar

Muğlak olmasaydı ya, ömür

Bir renk iken biçilen önceme

Bir şarkı iken dikilen mezar taşıma

Göğün de sarkıtları

Saplandı mı yerküreye

Ve kükreyen sesim

Ve kulaçlara sığmaz iken çırpınışlarım

Tebdili mekânda ferahlık vardır:

Elbet bilirim muallim

Ve senin sessizliğinde göçerim ben

Rencide edilesi aşkım da değere binmezken

Ezelden ebediyete intikal edense

Serseri bir kurşun

Sefasını süremediğim huşunun

İçime yağan yağmur

Cennete buladığım şiir

Özrüme sadık bir fikir

Zikrimse nelere delalet

Şu hüzün denen martavalınsa biteceğidir rivayet

Efkârı b/öldüm mü de ortasından

Endamlı bir mevsim

Sevebildiğim kadar sivrildiğim

Vazgeçemediğim rotamın da amblemi

Körü körüne sevdalanmazken de artık bülbül

Bir mürşit gibi

Bir mucit gibi

Yayılan her zerre bıçkın bir nidayı

Evrelere b/öldüğüm kıyımı

İçimden seken kurşunu

Ve işte kurşun ağırlığında

Sevemediğimdir kendimi

Seyyah hüznümün gölgesinde büyüttüğüm şiirlerimi

Zehir zemberek isyankâr iblisin

Karanlığa dikili olsa ne ki gözleri?

Parlayan bir ukde

Sarmalında ömrün

Bire bin katan öfke

Ve işte köpüren içimden

Semanın aslına rücu ettiği

Bir sevdanın izini de süremediğimden midir ne?

Ritmi olmayan kalbimin ifşası

Sözcüklerin bekası

Bir teselli

Babında şairin rüyası

Dinmeden de ömür ve zaman

Dirilir miydi sahiden gönlümde yatan aslan?