Düşlerim mi artık tekbir getirmeyen
Issız gecenin aydınlık nüansı
Ölümle bir
Öznesi zehir
Bir aşkın endamı
Saklı tutulası dumanı
Kaygıların
Algı eşiğinde göğe yükselen
Duyguların
Ve hüznümün ihbarı, muallim
Devasa bir kesiktir aşkın isyanı
Arşı alaya çıkan maktul yürektir
Gazel okuyan bülbülün
Dünde kaldı artık güle sevdası
Gülle ağırlığında sözcükler
Dökümlü eteklerinde kaderin
Kalemse kâh ihbar eder
Kâh küser âleme
Eşrafın diklendiği kadar
Muğlak olmasaydı ya, ömür
Bir renk iken biçilen önceme
Bir şarkı iken dikilen mezar taşıma
Göğün de sarkıtları
Saplandı mı yerküreye
Ve kükreyen sesim
Ve kulaçlara sığmaz iken
çırpınışlarım
Tebdili mekânda ferahlık vardır:
Elbet bilirim muallim
Ve senin sessizliğinde göçerim ben
Rencide edilesi aşkım da değere binmezken
Ezelden ebediyete intikal edense
Serseri bir kurşun
Sefasını süremediğim huşunun
İçime yağan yağmur
Cennete buladığım şiir
Özrüme sadık bir fikir
Zikrimse nelere delalet
Şu hüzün denen martavalınsa
biteceğidir rivayet
Efkârı b/öldüm mü de ortasından
Endamlı bir mevsim
Sevebildiğim kadar sivrildiğim
Vazgeçemediğim rotamın da amblemi
Körü körüne sevdalanmazken de artık
bülbül
Bir mürşit gibi
Bir mucit gibi
Yayılan her zerre bıçkın bir nidayı
Evrelere b/öldüğüm kıyımı
İçimden seken kurşunu
Ve işte kurşun ağırlığında
Sevemediğimdir kendimi
Seyyah hüznümün gölgesinde büyüttüğüm
şiirlerimi
Zehir zemberek isyankâr iblisin
Karanlığa dikili olsa ne ki gözleri?
Parlayan bir ukde
Sarmalında ömrün
Bire bin katan öfke
Ve işte köpüren içimden
Semanın aslına rücu ettiği
Bir sevdanın izini de süremediğimden
midir ne?
Ritmi olmayan kalbimin ifşası
Sözcüklerin bekası
Bir teselli
Babında şairin rüyası
Dinmeden de ömür ve zaman
Dirilir miydi sahiden gönlümde yatan
aslan?