Sonunncu Sefere

Tabiatın hükmü saatidir

Dizgine getirmeye kalkışan her kişi bozguna uğrattığı kadar ilahlık tasladığı ukalalığa yanılır

Ve yenilir

Çünkü tarlanın yolunu toprağın yurdunu bilerek

Irgatlarınki gibidirler

Sönerken gün

Kızıllaşırken güneş

Ufkun serin soğuk göçebe çizgisinde alaca karanlık çöktüğünde

Ne vakit gittikleri göçlerden tüneklerine döneceklerini akşamın kuşları

Herkes bir halde binbir şekilde burdan öteye varılacak gidilecekten mümkünü muhasebesi yokların meraklısı ve müşterisidir

Pörsüyüp yaşlanarak ömür sığınağından yılgına bitkine ölüp gideceği garantisiyle

Burası neresi diye bir soruyu ardında bırakan gazoz kapaklarına garson gibi nasip işte

Ordan öteden bir yerden ağustosta yazda belki

Belki eylülünde hozan harman güzün

Neye ne zaman nasip..

Sonuncu sefere

Son servis gelince

 

Seyfi Karaca…. Temmuz/24