Sohbet

Eskiden  ben de çok severdim sohbet etmeyi ancak şimdilerde ya köşe bucak kaçıyorum ya da bir bahane uyduruyorum,kimseye tahammülüm olmadığımdan değil  bu herkesten kaçışım,yorgunluktan.Misafirliğe gittiğim zaman kısa kesiyorum,misafirin geldiği zaman da kısa kesmesini bekliyorum.Bazı kimseler  sanki soran varmış gibi hayat hikayesini anlatıyor ama bu  hikayesinde  yalan,karalama,suçlama,abartma hiç eksik olmuyor.O konuştuğu kimseleri bilmememize rağmen"evet,öyledir,haklısınız,olabilir"deyip onaylayarak onlara güç,kuvvet ve cesaret veririz.

Size yararı olmayan sohbetleri dinlemek hem başınızı ağrıtır hem  zaman kaybıdır.Eğer  bir ses dinlemek isterseniz;dalgaların,rüzgarların,kuşların  ve ya böceklerin sesini dinleyin,size iyi gelecektir.

Düşünüyorum da,bizler neler neleri kirletmedik ki...Dağları,denizleri,ovaları,suları, havayı,toprağı,sevgiyi,dostluğu...Sohbetlerimizin de kirletilmemesi düşünülemez.

On dakikaya yakın konuşuyoruz,başlıyor yargıçlığa soyunmaya:

"Ne iş yapıyorsun,kazancın iyi mi?"

"Önceki eşinden çocuk var mıydı?"

"Emekli olunca köye mi döneceksin?"

"Çocukların başını bağladın mı?"

"Dört dörtlük bir hayat yaşadım diyebiliyor musun?"

Adam gibi sohbet edilmiyor vesselam,dedikodular  ağızlara sakız olmuş,ben ise yoruldum bunları dinlemekten.