Sevimsiz Küçük Misafirler

Elime bir çekiç alıp hepsinin kafasına var gücümle vurmak,mavzerimi doldurup yanıma geleni delik deşik etmek istiyorum,bu derece öfkeliyim onlara uykumu harap ettikleri için.Evde ne kadar yastık yorgan,örtü döşek,pılı pırtı ne  varsa hepsini sokağa atıp ateşe vermek istiyorum. Her birini yakalayıp falakaya yatırasım geliyor. Kapıları,pencereleri,perdeleri sımsıkı kapatıyorum nerden  geliyorlarsa,karga  sürüleri gibi,üzerime üşüşüveriyorlar.Bu ne açlık,bu ne azgınlık bu ne acımasızlık,hiç insafınız yok mu sizin,rahat bırakın da biraz uyuyayım canım.Gece sizler için avlanma vaktiyken  bizler için dinlenme,uyuma  vakti ama bunu düşünebilecek akıl nerde?Yok mu sizi organize eden bir lideriniz,ona ulaşıp iletelim taleplerimizi.Laftan sözden anlamazsınız,dövmeye kalksam  elime geçmezsiniz,çekirge gibi ordan oraya zıpladıkça sinirlerimi bozuyorsunuz.Allah'ın yarattıklarına "sevimsiz"denmez ama sizler gerçekten  iğrenç yaratıklarsınız insanın kanını emdiğiniz için.Varın gidin  karıncalar gibi kimseye zarar vermeden dağda bayırda rızkınızı kazanın,kimseyi gecenin bir yarısında hem de yatağında rahatsız etmeyin.Sizin yaptığınıza kahpelik denmez de ne denir?Yüreğiniz yetiyorsa uyanıkken saldırsanıza...Unutmayın zıp zıp  canlılar; korkaklık ömrü uzatmaz,cesurluk da ömrü kısaltmaz.