Gölge Adam

GÖLGE ADAM

Biliyor musun dostum dost acı söylermiş

Acı sözler doğruymuş bedeli de kovulmak

Katlanmayı bileceksin özündeki doğru için

Sana atılan tüm taşları göğüslemeyi bileceksin

Başında kavak yelleri sırtında ihanet hançeri

Mecalin kalmasa da zülfün düşse de yüzüne

Vicdanın alaz olup düş dünyanı kavursa da

Güz yağmurlarını bekle sönmeye yüz tutsun

Kötülüğün gölgesi düşse de düşlerine

Yüreğine akan gözyaşlarını silmeyi bileceksin

Dön bir bak yıldızlara dön yüzünü dolunaya

Aydınlatsın geceni sığınağın gölgen olsun

Göle düşen yıldızları üstünde gezen bulutları

Rüzgâra esir yağmurları görmeye mecal eyle

Sığınağını dağıtmışlar elin-avcun boş koymuşlar

Sana embesil demişler sığınağın dağlar olsun

Kuzeyin doğusundan çık yürü hayat yolunu

Hüzün kokulu çiçek topla gönül bahçende yeşersin

Hüzün renkli çiçeklerle çaresizleri selamla

Mazlumların diyarında gözyaşına yoldaşlar ara

Yürüdüğün yollarda boran olmak istersin

Şimşek olup düşmeyi yağmur olup yağmayı

Kötülüklerin kökünü kazımayı düşlersin

Düşlerin paramparça hücrende çaresizsin

Zincirini örmüş kötülük uzun zamandan beri

Dinozorlar tepişirken çimenler feryat-figan

Mazlumların feryadı arş-ı alada dua olur

Mazlumlar birlik olsun dualar da hayat bulur