Bir Anımsama

BİR ANIMSAMA…

Bir ev var anılarıma kazınmış.
Yılların kararttığı ahşap bir ev.
Şeytanın bile eşeğini bağlamadığı,
Üstü kamış, darma perişan bir ev.

Cam pencere yerine ; minder, naylon.
Pancurları sarkmış kırık kol kanat,
Kapısı ise, ineğin sırtındaki deridir,
Dört taş üstünde bu eve kulube desek yeridir.

Bir köy var hayaline yer etmiş.
Çember etrafında evler sayısı yetmiş.
İnsanlar yaşar hepsinde üçer beşer,
Ama yiğidi yiğit, dilberi dilber.

Veysel KARA