Yamaç

YAMAÇ

Gün artık ninem gibi,
Sayıklıyor ikinin biri,
Arada yumuyor gözlerini,
Taşlıkta bağlıyorum,
Ayakkabımın iplerini.

Kapıyı çekip çıkıyorum,
Caddelerde ışıklar,
Yüzümü oğuşturuyorum,
Ara ara kırışıklar var.
Yamaç aşağı iniyorum,
Boşa doluya iniyorum,
Delicesine iniyorum.
Kirli sakallarım çimdikliyor,
Gıdıklıyor yüzümü,
Benzimin solduğunu ,
Kulaklarımın üşüdüğünü
Hissediyorum.
Koca çehirde tek başımayım...

Veysel KARA