sürekli birlikte yaşanan
bir ana baba gibi tün ve gün
birleştikleri anın
ensest bir çocuğudur hüzün
ikliminde yaşar yarasaya dönüşen kızböcekleri

ve yarasalar gibi
kördür hüznün gözleri

/ sadece ve yalnızca; kendisine yenilenleri
bir utku gibi algılar
ölü orduların generalleri /

uzun bir yol geçiyor yüreğimden
kalanı ben gideni sen
uzağına düşüyorum gün be gün
sıradan bir ihanete gömüp sevgileri

yok edip içime yol gösteren fenerleri
öteye attığın her adım
adıma yazılan bir ölüm emri..