Navigasyon Yoluma Gel

NAVİGASYON (yoluma gel)

Dimdik ayakta durdum eğilmedim kimseye

Bu da benim ayıbım koltuk sevdası eksik

Doğru çıkarımlarla irfan koydum kefeye 

Nicesini eledim kalemim ondan esrik..

İstedim ki yoluna yol olsun naçiz başım 

Başımda geziyorken nice arsız yarasa

Minicik bir ateşle kaynardı dostluk aşım

İhanet görmeseydim cefa degildi tasa..

Safiyet hırkasını doğuştan giydirmişler

Allah'ım reva görmüş bu meziyeti bana

Hüsnü hafi olanın yüzü gülmezmiş meğer

Fakat arkamda ruhlar onlar güçlü bir ana..

Sırtımı döndüğümde dönen dolaplar gördüm 

İnsanoğlu kendine ne kadar da hilekâr 

İfadeyi almadan infaz ipini ördüm 

Yüzlerce yüz nadasta ne can kalmış ne de ar..

Ölü şehirler gibi kalpler hazin ve tuhaf 

Yalnızlık üniformam üzerimden hiç çıkmaz 

Bunca yıldır gördüğüm serapta dilenen af

Samimiyet uykuda yalanlar alınmış baz..

Usulca gir koynuma ey benim asi başım 

Kimsecikler olmazsa yanındadır Yaratan 

O demez ki hiç sana gözüm üstünde kaşım

Bekle vuku bulacak kan verecek kanatan..

Bu dünya fırıldaktır bense sabit bir direk

Elestte söz kesilmiş kadrajda mavi binek

İster katıl yoluma ister durma resti çek

Benim derdim değişmez doğruya mühürlü tek..

Canan SERGÜL 🐛