Kalemi Oynatmasam Hiçbir Problemi Aşamazdım

KALEMİ  OYNATMASAM  HİÇBİR PROBLEMİ AŞAMAZDIM

Yedi kapıyı üzerime kilitlediler

Üç kuruştu değerleri 

Biliyordum

Kırkbin parçaya kırkbin kez böldüm topladım kendimi

Sen asal sayısın dediler 

Doğruydu 

Kendimden başka kimse bölmüyordu beni

Doğuştan kararlı bir atomdum 

Radyoaktif olunca beni hiçbir zaman anlamadılar 

Sıfırın altındaki sayısal değerlerini kendimle çarpılmakla tehdit ediyordum

Dengesizlik yüzünden büyük patlamalar yaşadılar..

Kümeleştiler ben de eksiklerim gidecek şekilde sadeleştim

Çoğalmayı hak etmiştim oysa

Kafa yoran bir çıkarmayı değil 

Çözüme sonucu görme ümidiyle sabrettim 

Onlukların birliklerden fayda dilendigi bir dünyadaydık artık 

Yanlışı başta yapmıştık sanırım 

Büyük sayı küçük sayıdan çıkmaz..

Mutlak değerleri vardır basit bir olasılık probleminde

İyi de kombine edilirler

Şu bir gerçek ki bu işlemde

Bendeki limitlerini tükettikler

Türevlerine denk gelsinler 

Ben eski bir matematik problemiydim madem

Nasıl bir fonksiyonum olduğunu 

Peki

Dünya denen sayısal mürebbiden  hakikatin söz’eline geçince anlasınlar..

Altıncı kapıyıda açtım nihayet 

Bana da onlara da geçmiş olsun

Bir sınavı daha kazandım 

Hadi beraber sonsuza gidelim

Aramızdaki eşitsizlikler bütünün çapı ile dolsun..

Canan SERGÜL 🐛 

( Şiir Kıran Kırana kitabından alıntıdır.)