Ekim İkramiyesine

Bunlar evde dursalar

Dağıtıp yıktıklarına dünya bir damperli körük gerekir diye

Vermişler anaları babaları çocukluğun esmer hırçın zaptedilmez hallerine

Burdan günden

Gidin dışarda akşam edin dünyayı demişlercesi kaçaklar firarisi halleriden okunur hibi sanki

Balıkçı oltalarını kapmışlar, kadraja girmişler, plandan çıkmışlar , kapağı ekim ikramiyesine atan çıkıştan

Korsan eylemlere koyulup sımcıcacık güz yelleri esen plaja gelmişler

Balık malık tutacaklarından değil haaa…

Erkek donu kadın kilotu şişede meçhulden meçhule mektup..

köpüren dalgalara kaldırıp köteledikkeri

Ucu bucağı sonsuz bekleyişin iplerine asılıp çektikleri çığlık çığlığa merakta oltaya ne takılır gelirse artık

Tutup bıraktıklarına bir sevin bin coşu binbir neşe saçıp dökerek

Dağılan hayatı topluyorlardı

Kulaklarına küpe olsun nazım ki hikmet nazımın

Abidin

Duydun işittin mi abidiiiin, abidin,

İnsana ne de güzel yakışan mutluluk, çocukluk vaktinin olduğu nu

Soyut yapaylığa aklını kalbini ve insanlığını kandırıp kaybetmeksizin

Rehin kalmaksızın gösterişli ihtişam ve hücre kapsüllerinin içinde dışında her yerinde

Ve doğuştan itibaren zorunlu korku kabus cinnet geçişli sınavlarda

Hiç kimseye kendilerini ispat için değil, sade ve saf damıtılan huzur deminin günü birliğinde sevgi karıştırarak kumsala suya

Ekim yansımalı denizden güneş tavlıyorlardı kendi kafadarlıklarının mutluluk çocukları

Duydun işittin mi

Abidiiin

Abidiiiiiiiin…!

 

Seyfi Karaca….. Ekşm/24