Her Neyse

öylesine içimdeki fırtına
yaşına varmadan çocukluğum
lodos yada meltem
adı herneyse
bıraktığım rüzgarın arasında
kaybolan
bilmem martının kanatlarına takılan
hayal dünyası;
buz kütlesinde eriyen vücutlarımız
bilmem
kime nasıl,neden
güneşe takılan umudun adı
her neyse
bıraktığın neyse
kaçan benciliğimizin korkuları
korku burcunda bıraktığım hayal
yarınmı,dünmü
herneyse
adı neyse
cami avlusunda toplarken misketlerimi
çocukluğumu ekerken bahçeye
mırıltılar içindeki kendi dünyam
karanlık bir o kadar yanlızlık
çılgınlık
severken hiç kimseyi
gecemi alan doğan güneşi
her neyse
bıraktığın neyse
önemli değildi aslında
kırgınlığım,kızgınlığım....

24.05.2005/04;30