211 Yaylada Yaptıklarımız-2

MUZURLUK

Daha yaşımız dört ya da beş
Sabah sofrasına yağlaş
Yarı tok sofradan kalkardık
Ablam doymadığımızı anlardı
Ağaçtan yapılma küleklerin içinde
Ağzına kadar tereyağı
Mısır ekmeğinin üzerine sürerdi
Amcamın karısı Hava yengem anlamasın diye
Yağın üstünü düzlerdi
Tekirin arkasında gizli gizli
Ekmeğimizi yerdik
Bu ne zamana kadar devam edecek
Bir gün yakalandık
Yengem kaptığı gibi ablamı
Saçlarından sürüyerek
Bir ton sopayı attı
Öğle zorumuza gitmişti ki
Aklımıza o yaşta muzurluk geldi
Yengemin yatağının üstüne işedik
Bir de yerleri pisledik
Başka donda yok kıçımızda
Evden kaçtık gittik
Doğru hayvanların su içtiği çeşmenin başına
Su yalağın içine daldık
Su buz gibi çenemiz zangır zangır titrerdi
Yine de suyun içinden çıkmazdık
Akşam oldu bizimkiler hayvanları getirdi
Nedir lan sizin haliniz böyle
Kıçımıza tekmeyi yer doğru eve

Güya hıncımızı alacaktık
Olan yine ablama oldu
Evin temizliğini yine ablam yaptı
Üzerimize giyecek başka elbise yoktu
Hepimizi bir yatağın içine
Üstümüze yorganı örttü
Başımızda büyük olarak
Bizi bakıp kollayacak
Amcamın karısı bize etmediği kalmazdı
Kaç gece yarısı
Ortalık sakinleştiği bir sırada
Ablamın sessizce
Hıçkırarak ağlamasını duyardım
Herkes uyumuş usulca kalkar
Ablamın yanına gelir saçlarını okşardım
Bana sımsıkı sarılır
Hasbi ağabeyim bir gelsin
Ben ona soracağım

Ah ablam ah fındıklar toplanacak
İşler bitecek de
Millet yaylaya gelecek

DEVAMI BİR DAHA Kİ YAZIYA

21.06.2010