Bilinçaltı Serüvenlerim

Adı Mısra…
Korkusu kadardı yalnızlığı!
Gözleri gece,
Gözleri ahkam keserdi güne.
Örselenirdi çocuksu yüreği,
Her sabah talimdeydi gözleri!
Kokusu şiirdi,
Kaderi yalnızlık oldu!

// //

Adı Mısra…
Bir başkaydı gülüşü!
Her gün başka bir adam olurdu yanında,
Her mevsim hazandı onun için!
Körpecik ince beli,
Saçlarının ışıltısı tropikal ormandı sanki!
Masa örtüsü motiflerinde,
Gece yarısı gizliden tüttürdüğüm sigaralarda,
Hep onu alırdım koynuma…
Kokusu bir romandı,
Kaderi yalnızlık oldu!

// //

Adı Mısra…
İki heceden ibaretti tüm gülüşü,
Bense mahallenin afacan çocuğu!
Yeni düğümlenmişti gömleğim kravatla,
Seninse tutkulu aşkların vardı yatağında.
Bana da öpecek bir nokta bırakır mıydı acaba?
O uzun boylu adamların kılığına girdiğimde…
Ben yapmacık olmadım Mısra,
En zevkli tarih derslerinde bile,
Hep seni yazdım sırama…
Kokusu hazandı
Kaderi yalnızlık oldu!

// //

Adı Mısra…
Melahat Hanımın kiracısı…
Yüreğimin ilk sancısı!
Davlumbaz fırınlarda elimi ilk yakışım,
Bir romanın finalinde ilk titreyişim…
Yanıyor yalnızlıklar,
Vuslata erecek sevdalar!
Mısra'ma kavuştum sonunda,
Bir mezarlığın sahipsizler kısmında…
Ne eteğiyle fantezilerim depreşti bu defa,
Ne de yüzüm kızardı gülüşüyle yaktığında!
Kokusu bendim…
Kaderi yalnızlık oldu!

// //

'' çocuk/tan ''

Şiir - Kamil Uysal

Yorum - Erkut Durmuş

''Değerli yoruma saygılar...''

Toprak

29/3/2010