Kul Fikret Mi Sami Biber Mi

Kul Fikret mi, Sami Biber mi?

İki can dost görmüştüm

Görünce ikisini gülmüştüm

Sırtüstü yere düşmüştüm

İki can dostu görünce

Ağızları çok laf yapar

Buluttan nem kaparlar

Sözleri birbirine çatarlar

Dilleri acı biber yakınca

Kul Fikret hiç durmaz ki

Hiç yanılmaz külyutmaz

Biberleri hesaba katmaz

Rakibim yok der geçer

Biber Sami çok üzülür

Ağzı torba gibi büzülür

Cevap yoktur süzülür

Gelin kız gibi Sami Biber

Biber elinde geliyormuş

Kul Fikret’i soruyormuş

Çok kızmış Biber Sami

Biber acısıyla yanıyormuş

Kul Fikret’i yakaladı

Acı biberleri şakaladı

Kul Fikret’in dili yandı

Sen ne yaptın Kul Fikret

Doldu gözleri yaşardı

Biber Sami başardı

Başarmasaydı şaşardı

Galip geldi Biber Sami

Dili yandı çok ağladı

Fikret’in sözü çağladı

Biberin ağzını bağladı

Söz üstündü Kul Fikret

Biber Sami dayanamadı

Acısı ağırdı ayılamadı

 Derin uykudan uyanamadı

Ne yaptın sen Biber Sami

Kul Fikret sana gülüyor

Karşında şarkı söylüyor

Hiç durmadan övünüyor

Sen ne yaptın Biber Sami

Aldı Biber sazı eline

Vurdu sazının teline

Dedi vay başıma gelene

Yaktım seni Kul Fikret

 Söz pehlivanıdır yenilmez

Galip gelse de sevinmez

Kul Fikret gibi gerilmez

Bak üflerim seni Kul Fikret

Saat sabahın beşi olmuş

Çayım ocakta kaynamış

Gözümden uyku kaçmış

Halûk’tan size selam olsun