Ve İşte Geride Kalan O Hoş Seda...

Bir duygu karnavalı

ön sözünde yanılgının ve müphem alıntılar,

aldatı misali öbek öbek

saf tutan şiire ve saygıya

d/okunmak adına ceb/elleşen kurusıkı bir tezahürat

bir b/ölü iki iken de aşk

ve işte göğün izbeleri

değil muğlak t/anılar hiç değil

b/ölündüğü kadar insan kendine

verdiği fetvaların da zerre değeri yok iken

kapalı ruhlar hapishanesinde

ve işte ederi olmayan bir makam olsa ne ki insan

ihtiva ettiği söz öbeklerinden kurulu

bir saray misali iken o dergâh

aşkın ertesi özlemi de çekerken insan

aştığı deryalardan dökülen zerreler

ve sıçrayan kıvılcımlar

mademki zemheride saklı gün ve gece

ve b/atılı gezegenin

atık ruhların da emsalsiz iniltisi:

aşk köpüren bir deniz aşikâr aşina olduğu

yârin de yerinden yeller eser

bir izbe bir cilve de değil

duygular, sandalın su aldığı deryaların

kurak göllerle aldatıldığı

ve de şairin duyduğu hicabı karışlarken

şiir ve nice dize,

en çok gönlün dizinin dibinde biter her hece

anılası mazi kapışan iblis ve gönül neferi

hangi insansa artık suyunu çeken kuyudan da öte

yol olmadığını düşünmemeli insan

ve işte gaipten gelen o huzur o neşe,

meşrebi ölüm olsa bile

yerin göğün kavuştuğu

ahir zamanlardan arda kalan

andıkça dünü kalbi yoran

en çok da kalp gözü ile yaşarken insan

ve işte süregelen nidaları şiirin,

el pençe divan sözcüklerin neşri

bir özet bir öykü bir basınç

bir de sarmalında gizemin

ve işte tanıklığında yüce Rabbin,

her verilen es

aslında yüreğe konuşlu devasa bir asa

ve işte makberin ç/ağrısı

mahşerin gürültüsü en demli en dertli

ve işte geride kalan o hoş seda…