Şiirler Olmasaydı Eğer Ki...

Müzmin bir Aralık hem de çalım atan eski yıla irdelenesi sökükler ve işte ruhumu serdiğim o izafi ve devasa rahle.

Hisler kayıp.

Hassas yüreklerse can çekişen…

Azık iken hüzün ve kazağımın kollarını çekiştirdiğim hele ki yok mu o kordan düğmeler…

Bir düş’ ün hicri takvimi yaşamak hele ki miladi acılarla hemhal iken insan ve elbette şiir ve şair beklemede.

Öznesi olmayan cümleler kurmak istiyorum ve de kadere alt yazı geçmek ki…

Şiirler olmasaydı eğer ki yüreğimde ötüşen…

İmgeler olmasaydı hüzün iken adam boyumu geçen ve işte ruhun kırtasiyesi şiir ve işte mintanım gizem ve haşmetli renklerin de erbabı iken kalem…

Bir şiir deyip de geçmeyeniz hani ya da nüfuz eden rüzgâra maval okumadan da zalim ve tayfası ve işte şerrinden insanların sığındığım önce Mevla’m sonra bir alıntı misali tam da d/okunacakken y/arama açık ara farkla cebelleştiğim kâh günümle kâh hüsranla…

Şiirler bir tabut.

Şair ise ölümlü bir tanrıça…

Mekik d/okuduğum şunca hissi ve yorgunluğumu giderdiğim en çok da açılacak kapının beklentisi…

Zümreler çığlık atan:

Zühre yıldızı ise uykuda.

Zinhar da yalan sevmeler en çok da kalbi delikse cüzdanın kabir azabı çektiren isyankâr tayfanın şeceresi alabildiğine de uzak olsun benden hem hicri hem hicvi bir günün ya da bir şiirin ve işte yüreğime sapladığım o çuvaldız kaleminse dur emrini kaile almayan ve işte çalıntı aşkların değil s/onsuzluğun müdavimi öncem ve sonram ve de her an’ım her anım…

Kesik dili şeytanın…

Gıybete düşkün eşrafım…

Tanıdıklarım ve tanısı olmayan kimi insanın…

Çat kapı şiir çat kapı aşk çat kapı ölüm en çok da dilimlediğim göğün izafi yönergesi ve işte gerçek olmaya aday her hayal umudunsa tapusu bende ve işte zimmetli olduğum kadar kadere…

Dökümlü etekleri yalnızlığın…

Hicap dolu aldatıcısı söylemler önce kahır sonra isyan nihayetinde yalanla örtülü suretler ve de hâsıl olacak kabir azabı en çok da gıybet ve yalan, cehenneme yolculuğu tetikleyen…