Işığa Tutunmak

IŞIĞA TUTUNMAK

Umarsızlığın tam çukurundayız,

Haramilerin tam arasındayız

Utanmazların da karasındayız

Boş ver aldırma sen diyenlerleyiz

Çirkinliğe güzel diyenlerleyiz

Haramı helal belleyenlerleyiz

Kör nefisleri besleyenlerleyiz

Ufka düşen ışığın düşündeyiz

Sevgiyle nefretin tohumlarında

Umutla umutsuzluk ayrımında

Çocuklukla büyüklük arasında

Utancından simsiyah karasında

Biçaredir riyakârlar arasında

İnsanlık çürümüş yol yürüyorlar

Hainliği kol kola dürüyorlar

Hırsızlar rüyamızı kürüyorlar

İnsan ol diyenlerden kaçıyorlar

İnsan postuna bürünmüş melunlar

Namus satarlar şapkası melonlar

Pazar kurmuşlar işte o baronlar

İnsan satıyorlar cepte dolarlar

İnsanlar yürüyor kendi yolunda

İyiliği taşır kendi gönlünde

İnsanca yaşarsın kendi çulunda

Yürü Âdemoğlu, boş ver aldırma…

Karalar çalmış ki kendi yüzüne

Dünya cennet olmuş kendi gözüne

İnanmış iblisin yalan sözüne

Dönmesi imkânsız kendi özüne

Uzak dur onlardan boş ver aldırma,

Şirretliğe dur diyenler olmuştu

İnsanın gönlüne güller konmuştu

Çökmüş nefisler saçlarını yolmuş

Dirilmiş insan hoyratça coşmuştu

 Işığın parlıyor tutun ışığa

İnsanlık uyanacak bir gün elbet

Bir kıvılcım yetecek biraz gayret

Yakacak kendini kötülük sabret

Heyulaya düşme ölecek namert