Online Üye
Online Ziyaretçi
IŞIĞA TUTUNMAK
Umarsızlığın
tam çukurundayız,
Haramilerin
tam arasındayız
Utanmazların
da karasındayız
Boş
ver aldırma sen diyenlerleyiz
Çirkinliğe
güzel diyenlerleyiz
Haramı
helal belleyenlerleyiz
Kör
nefisleri besleyenlerleyiz
Ufka
düşen ışığın düşündeyiz
Sevgiyle
nefretin tohumlarında
Umutla
umutsuzluk ayrımında
Çocuklukla
büyüklük arasında
Utancından
simsiyah karasında
Biçaredir
riyakârlar arasında
İnsanlık
çürümüş yol yürüyorlar
Hainliği
kol kola dürüyorlar
Hırsızlar
rüyamızı kürüyorlar
İnsan
ol diyenlerden kaçıyorlar
İnsan
postuna bürünmüş melunlar
Namus
satarlar şapkası melonlar
Pazar
kurmuşlar işte o baronlar
İnsan
satıyorlar cepte dolarlar
İnsanlar
yürüyor kendi yolunda
İyiliği
taşır kendi gönlünde
İnsanca
yaşarsın kendi çulunda
Yürü
Âdemoğlu, boş ver aldırma…
Karalar
çalmış ki kendi yüzüne
Dünya
cennet olmuş kendi gözüne
İnanmış
iblisin yalan sözüne
Dönmesi
imkânsız kendi özüne
Uzak
dur onlardan boş ver aldırma,
Şirretliğe
dur diyenler olmuştu
İnsanın
gönlüne güller konmuştu
Çökmüş
nefisler saçlarını yolmuş
Dirilmiş
insan hoyratça coşmuştu
Işığın parlıyor tutun ışığa
İnsanlık
uyanacak bir gün elbet
Bir
kıvılcım yetecek biraz gayret
Yakacak
kendini kötülük sabret
Heyulaya
düşme ölecek namert