Kays Ve Leyli Misali Bir Masalsın

Kırk yıllık kuraklıktan sonra anlamsız  

Yağmurlar gibi gözlerime yağıyorsun  

Yüreğime akıyorsun hüzünle usulca  

Şimdi hırçın akan nehirler misali  

İsyan edesim var değersiz güzelliğine  

Ve ölümden öte soğuk bakışlarına  

Karalara boyayasım var dudaklarını

İpek saçlarına katran süresim var

Hiç bakma boş ve buz gibi gözlerinle 

Biliyor musun aslında mecnun  

Çöllerde ve Leyla zehirle ölmedi  

Adını anınca ben neden öleyim  

Sen de bir hikaye, bir masalsın ki…  

Seni özlemek bu kadar acıtıyorsa  

Neden özleyeyim?  

Seni sevmenin hiçbir değeri yoksa  

Neden seveyim?  

Ve senin sevginin bedeli yoksa  

Neden bedel ödeyeyim?  

Söyle Hanımefendi;  

Görmeyen gözlerine mi, duymayan kulaklarına mı, yoksa olmayan kalbine mi üzüleyim?  

Boşver, git gidebildiğin yere kadar bir sessiz elveda yeterli olur,…