Sev Ve Hayal Et Ve Bekle...

İlahi bir renk olduğunu bilemedim öncesinde sessizliğin ve de kalemim de minnacık bir aparat:

Aşkın hadislerinde seken iklim misali

Dikilesi bir mezar taşı

Aşkın cennet mezarlığında saklı

O ufacık ayrıntı

Sessizlik ve mezar ve ölüm

Hibe ettiğim dünüm

Kefil olduğum kadar mahremiyetime

Yırtık idi öncesinde mintanı şiirin

Göz gözü görmezken,

Söyle neydi hissettiklerim?

Kabrim mi?

Bir de ölü kibrim.

Kandilim sönmeyen

Afaki bir bulut peyda olan ansızın

Oysaki sema aydınlık ve pür-neşe kuşlar

Ayırdında olmadığım bir ayrılık

Her halükarda yağdı yağacak

Yağmur

Közümde yangın

Korumda sevda

Her zerremde yüce Huda…

Meylettiğimdi iklim

Mealimdi sonbahar

Taşı taşı bitmez yüküm

Taşkınlığa ne hacet?

Taçlandıkça hüznüm

Bekası kalemin

Mağdur gülüşlerim ne ki ne ki?

Kundaklanmış bir kere yaz yaz bitmeyen öyküm.

Duraksızdı notalar

Ve gam yüklü.

Solfej ve sol anahtarı

Dünümde saklı piyanomun fildişi tuşları

Satırlarımda saklı

Yalnızlığın büyüsü ve buğrası…

Salkım saçak hüzün

Şiirdir illa ki defansı ömrün.

Kıtalar aştığım

Bir sonbahar sabahı

T/aşkın meziyetleri

Sev ve hayal et ve bekle…