İflah eder mi bilmem seni bu aşk günahın
Tekmil kusur kabahat boyunu aştı gönül
Ruhumu kalbur ettin süzdüm günbe gün âhın
Gam keder feryadımın feleği şaştı gönül

Güvendirdin ezberine dilimi üzdürmedin
Şadan edip ömrümü huzurla gezdirmedin
Cana musallat ettin canandan bezdirmedin
Sabrım sebat doldu da kaynadı taştı gönül

Duygum isyan çıkardı mücrimle dile düştü
Mısralar heceleri kafiyeyle bölüştü
Lügatım alfabemde matemlerle ötüştü
İştiyakın bir gamze bir hilal kaştı gönül

Düşürdüğün ahvâlin sureti sisti pustu
Pişmanlık dize vurdu nice nedamet kustu
İmkânım zora düştü fırsat ümidi kesti
Nihâi tüm Murâdım kaygısız baştı gönül

Murat Çakıroğlu
Nihâi