Ölenler toprak oldu, bir daha gelmez geri,
Ey şu koca dünyanın bitmez devri daimi!
Ey seneler geçtikçe görmelisin halimi!
Ey terkeden mevsimler, boş bırakan elimi!
Diyorlar ki yaşamak insanda alın teri.
Ey feleğin kamburu, imanına yandığım!
Ey ucube gecede yıldızları saydığım!
Ey güzel gözlü yarim, gözlerinde aydığım!
Ölenler yaprak oldu, bir daha gelmez geri...
Ölenler toprak oldu bir daha gelmez geri,
Ey çıkarcı ve bencil ruh ile sevişenler!
Ey çoçuk gül demeyip bıkmayıp savaşanlar
Ey cebini doldurup sessizce sıvışanlar!
Beş para etmeyenler ne yürek ne ciğeri.
Ey mutlu günler için attığım kulaçlarım,
Ey büyük heyecanla birikmiş amaçlarım!
Ey tırmanıp tırmanıp indiğim yamaçlarım!
Ölenler yaprak oldu, bir daha gelmez geri...
Ölenler toprak oldu bir daha gelmez geri,
Ey gidip geldiğimiz, kârla zarar arası!
Ey gönüllerin sonsuz ve müzmince yarası!
Ey sevda masalları, iki satır arası!
Ölümsüz sevdaların içimizdeki yeri.
Ey ruhlarda fırtına, o dinmeyen yağmurlar!
Ey teknede mayalı hazır kıta hamurlar!
Ey derin uykularda o gözleri mahmurlar!
Ölenler yaprak oldu bir daha gelmez geri...
Ölenler toprak oldu bir daha gelmez geri,
Ey gümüş tepsilerde sunulan rehavetler!
Ey tersine işleyen hukuksuz adaletler!
Ey bitesi olurken kurtulan saadetler!
Boşuna takmadık biz kafamıza miğferi.
Ey incindi deyip de edilen allak bullak!
Ey haram yiye yiye, midesi olan helâk!
Ey kesesi delinen, memleket soran tellak!
Ölenler yaprak oldu bir daha gelmez geri...
Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret)
02 Ocak 2025 Saat 12.05
Güzelçamlı-Kuşadası
