Füreya

Birdenbire gözlerin gözlerime konunca

Neredeyse aklımı şaşayazdım Füreya 

Yağmur olup bakışın sağanağa dönünce 

Sığamadım içime taşayazdım Füreya 

Şaha kalkınca gönül olanlar oldu asıl 

Zavallı akıl baştan firar etti velhasıl 

Zil zurna sarhoşlukla son bulunca bu fasıl 

Gözlerinin içine düşeyazdım Füreya 

Dönüp baktım mazimde çalınan bestelere 

İlk sıradan girmişim hüsranlı listelere 

Anladım ki umutla okunan güftelere 

Senden önce kim varsa boşa yazdım Füreya 

Mağlup döndüm çıktığım her sevda seferinden 

Sayısız yara aldı gönül türlü yerinden 

Temizledim ne varsa ömrümün defterinden 

Bir tek seni ta baştan başa yazdım Füreya 

Gönül şimdiye kadar tatmadı böyle kut'u 

Tek seninle söylendi sözlerin en meskûtu 

Lakin erken başladı gidişinin sükûtu 

Hasreti gözümdeki yaşa yazdım Füreya 

Gönlümde taşıyorken bu aşkın rozetini 

Sonsuza dek sürse de beklerim avdetini 

Yokluğunla öderken sevdamın diyetini 

Vura vura bağrımı deşe yazdım Füreya