Gelme Artık Afife

Gözlerinle gönlüme sızıp beni kandırdın.

Yüreğime bu sevda ateşini kondurdun.

Daha kora dönmeden söyle, neden söndürdün?

Harlasaydın aşk odu olmazdı kül Afife.

Ne al beni yanına ne de sen gel Afife.

Bu gözler meyletmedi senden başka kimseye.

Yalnız seni almıştım gönül denen haneye.

Bir kez dönüp bakmadın, döndürdün viraneye.

Tükettin sen ömrümü parsel parsel Afife.

Ne al beni yanına ne de sen gel Afife.

Uykusuzca sabaha kaç gece kavuşturdum.

Hayalinle o deli gönlümü uyuşturdum.

Az buçuk aklım vardı, onu da savuşturdum.

Deli olsam umrumda bile değil Afife.

Ne al beni yanına ne de sen gel Afife.

Artık tükendi ömür, sonuna çok az kaldı.

Sardı zemheri beni, gündüz hayli kısaldı.

Yalancı baharına inanıp soğuk aldı.

Açmadan soldu sevda denilen gül Afife.

Ne al beni yanına ne de sen gel Afife.

Hiç aklına gelmesin kahreder, kızar diye.

Beni asla bırakmaz, peşimde gezer diye.

Korkma sakın arayıp keyfimi bozar diye.

Seni bir daha sormam, bulsa ecel Afife.

Ne al beni yanına ne de sen gel Afife.

Bitti artık, sonunda umudumu yitirdim.

İçimde aşka dair her ne varsa bitirdim.

Bu sevdanın sonunu ben burada getirdim.

İstemem, geri dönme; orada kal Afife.

Ne al beni yanına ne de sen gel Afife.