Kapı

Sıklıkla giderdim oraya
Birinci neslin ayak izlerini takip ederek
Ruhları hala oradaydı
Kehanet dedikleri bu olsa gerek
Yüzleri donuk sapsarıydı

Ardı arkası kesilmeyen mahşer
Öylesine yüruyordular birer, ikişer
Metanet uykusundan uyanan, uyanana
Sessiz bir yolculuktu kimbilir nereye
Bulanık akıyordu koskoca kevser

Bir süre seyrettim arkalarından
Bir yerden sonra kayboluyorlardı
Kimbilir hangi asrın insanlarıydı
Soyutlanmış olmalıydılar varlıklarından
Belkide birbirlerini görmüyorlardı

Hangi kapı bağış kapısı
Hangi kapı azap kapısi bilinmez
Yeşilden daha yeşil
Beyazdan daha beyaz
Karadan daha kara
Oradaydı

Mustafa yaman
22 subat 2025