Öncesinde Hiç Böyle Sevmedim Ben Hafız...

Ç/engelli bir düşüm ben

Elbet gerçeklerin çetelesini tuttuğum

Bilumum hüzün ve mertebesi olmayan

Öykülerin dökümü,

Şeffaf olduğum ne ki

Sayamadığım ne çok özrü sunmuş bir kere evren bana

Ve bağdaş kurulası iklime görücü gidiyorum.

Hayallerim altın tepside ve işte

Diğer elimde yalnızlığım

Derken savuruyorum sevgimi

Aslında savunduğumdur benden fazlası

Beni bana sunan ve işte iltica ettim

Gecenin kininden

Çünkü safça yaşıyor ve seviyorum ben

Elbet saf tuttuğum üçüncü yakası şehrin

En çok da kavuştuğum

Sevdalı şehrin düş yakasında

Kanatlarımı açtım tertemiz bir geleceğe.

Hüznüm pür-ü pak, hafız

Atıl bir yürektir benimki

Aşkın ve yolumun da kılavuzu illa ki umut

Hatırşinas bir kıyamdır

Mazhar kaldığım artık nasıl bir intiba ise

Elediğim dünün kasvetli rüzgârına

Serildiğim düş gücümün

Yankısı ve yengisi

Yanıldığım milyon kere

Mutluluk ile arama sokulan o nifak.

Zaman ayarlı bir şiirdir

Yazmaya durduğum ve b/ölündüğüm

Ne çok parça

Kat izi de çıkmadı gitti acıların

Açamadığım ellerim aşka

Aşındırdığım yolları özlemin

Hediyesi evrenin beni benden eden

O kıyam ki

Aşkın da rabıtasında

İstikrarla sevip başımın yana düştüğü

Kibirsiz sıfatlarıma meczup bir sevda sundum ben

En çok da beni benden eden

Kılıksızdı tarifesi hüznün

Vadesi tükenmeyen

Ruhumun sermayesi her dem

Hüzün olmasa nasıl yazar nasıl severdim ben?

İttifakı özlemin

Pençesinde saklı tüm gerçeğin

Görmediğim bir düşün de ç/ağrısı

Hıçkıran değildim hiçliğime

İman gücümde saklı tuttuğum umuda

Yarım ağız sevmek de değildi hem

Şimdi izninle gitmeliyim

Yeni bir güne ve hayal kırıklığına

Uğrayacağımın da göstergesi

O hissikablelvuku ki

Öncesinde hiç böylesine sevmemiştim ben…

ŞİİRİN ECESİ...