Fani Dünyada

Geçiyor ömrüm

Tutamıyorum ellerinden

Aklımda dün,  ellerimde bugünüm,

Yarınları bir meçhul gönlümün

Yaşayamadığım ne varsa emellerimden

Ümit etmekten yoruldum

Kulaklarıma ilişen nahoş cümleler yüzünden,

Huzur bahçelerimden ısrarla kovuldum

İnsanların düşünmediği gittiğini nereye kelimelerini,

Ardı sıra dizip kapı önü etmekten yorgunum

İçimden taşan çığlıklarım

Şahidi sessiz duvarlarım

Mümkünken mümkün kılınmayan ne varsa

Müsebbiplerine ahım feryadım

Bendeniz yirmi dokuzumdan gün aldım

Bir yaşı daha bin yaş saydım

Sebebi furyasıdır insanoğlunun,

Riyasının, yalanının, zaaflarının

Dile gelmiyor kimi yorgunluklar

Gayretinde olsan da

Onulmaz kimi yaralar

Kabuklarını soysan da

Atamazsın heybenden bir yaş

Geçirmiş olmayı arzulamasan da

İnanan için bu yol kaygı, pişmanlık ve gam

Mümine yok fani dünyada sürur-ı müdam