Taşıyorum

Ne hazırlığım layığı ölümün

Ne de hakkını veriyorum ömrümün

Yaşamak ile ölmek arasında bir yerdeyim

Dağıldım sanki

Kaybettim kendimi

Ben neredeyim?

Ne anlatabiliyorum

Ne susabiliyorum

Pervasız bir çabam var

Gayretim ne için,

Bilmiyorum

Anladım geç de olsa,

Koşmanın etmediğini fayda

Nasibinse yürüyerek de olsa,

Varıyormuşsun.

Belki de anladıklarımın çaresizliği

Kaderin sözüne aciz benin sessizliği

Dil kilit aklın karşısında,

Gönül hizada

Peki anlamak kabullenmek midir,

Aynı zamanda

Haftalar desen bir yarışta

Bilmem neyin telaşında

Geçti geçiyor bir yaşım da

Ağırlaştı şu başımda

Uğraşıyorum

Bazı  anlar amansız bir heves düşmeye yola

Bazen de bulamıyorum derman,

Kıpırdamaya

İşte acziyet, işte insan!

Kalmadı bir hikayem anlatmaya

 Bitti  masallar çocuk beni uyutmaya

Belki uykusuzluğunun yüzünden yorgunluğu,

Huysuzluğu 

Belki sevgisizliğinden hoyratlığı

Nasıl ederim ikna

Bilmiyorum işte onu

Ben artık bildiğim kimi şeyleri de

Unutmak istiyorum

Taşıyorum evet ama

Yük yapıyor.

Büşra KANKURT 

00.17