Öyle bir kibirli ki selam versen almıyor
Sanki kendisi bir dev muhatabı karınca
O havalı dik başı yere inmek bilmiyor
Bir gariban yanılıp kapısına varınca.
Gücünü ya makamdan ya da almış paradan
Ya hazıra konmuştur ya da çalıp çırpmıştır
Kendisi mülke sultan diğerleri sıradan
Nerde bir zalim görse hep ona göz kırpmıştır.
Asalet mi verecek boynundaki kravat?
Yok ki yürekte vicdan, merhameti arama
İnsanları hor görmek olmuş onda bir sıfat
“Ölüyorum” desem de merhem sürmez yarama.
Ne başın göğe değer ne yerleri yararsın
Her insan gibi sen de dokuz ayı bekledin
Onulmaz o kibrinle doğurana zararsın
Üç ay yerde sürünüp altı ay emekledin.
İki el iki ayak sende de var bizde de
Senin eserin değil Mevla yaratıp verdi
Eşitiz kulak, burun, hem gören o gözde de
Öyle ise bu kibir nerden beynine girdi?
Mala mülke bekçisin gün gelince gidecek
O dudak büktüğünle yanyana yatacaksın
Senden kalan koyunu başka biri güdecek
Çürümüş bedeninle mi hava atacaksın?
Nuri Baş