İspanyol Avlusu

Yürüyordum onlarca odanın arasından

Kenetlenmişti isli duvarlar

Sırt sırta vererek

Şövalye zırhlarını kuşanmış halde

Kokusu sinmişti her yere

Yeni dönülen atlı seferlerin

İspanyol avlusunda…

Açılmasını beklemezdim

Sabahın perdesinin

Karanlıkta atardım kendimi

Gündüzü emen topraklara

İspanyol avlusunda…

Toplanırdı geniş şapkalar

Akşam omuz vurunca güne

İspanyol ateşinin başında

Çalınırdı titrek romanslar

Gecenin yanağını okşayan

İspanyol avlusunda…

Gerek kalmazdı yağmura

Ayaklandırırdı kadınların gülüşü

Ezgin açan çiçekleri

Biteviye fışkıran yeşilliği

Çok kurak diyarların fatihlerini

Uğurlayan

İspanyol avlusunda…