Açık Bir Aşkın Kapalı Sonu
En başta…
Bir cümleyle açıldın.
Gözlerinle, sesinle,
Ruhuma dokundun.
Sonra,
Birer birer yaralar açtın içimde.
Gizli gizli değil,
Açık açık…
Bile bile…
Ve en sonunda,
İkimizin arasını açtın.
Sessizce değil,
Bir fırtına gibi,
Kırarak, dökerek,
Gitmek ne demekmiş göstererek…
Oysa sen…
Açık sevmeyi severdin.
Açık havaları,
Açık çayları,
Açık sözleri…
Peki ya ben?
Ben sana neydim?
Neden hep kapalıydın bana?
Bir kitap gibi açsaydın kalbini,
Bir defter gibi yazsaydın içine beni.
Bir ağaç olsaydın da,
İlkbaharda bana çiçek açsaydın…
Sen her şeye açıktın,
Bir tek bana kapalıydın.
Havayı kararttın,
Çayı koyulaştırdın,
Sözlerin üstünü örttün.
Sustun…
Saklandın…
Kaçtın…
Ben mi?
Ben hep oradaydım.
Sana açık bir yürekle,
Sana açık bir kapıydım…
(
Açık Bir Aşkın Kapalı Sonu başlıklı yazı
Hasan Uyar tarafından
3.05.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
