Yanlışa Dönüş Yok

Aşk öyle bir şey ki; Birini sevmek, zayıflık kokan bir zaaf gibidir. İnsan bu hayatı sevilmeyecek ise ya kimseye bağlanmayıp kendine göre yaşamalı ya da bulduğu sevildiği biriyle hayatını birleştirmeli. “Sadece benim hayatım” demek bencilliktir; çünkü aşk iki kişiliktir ve iki kişinin olduğu yerde bencillik barınamaz.

Benimde zamanında sevilip sevmediğim oldu, sevip sevilmediğim de. Ama öyle biriydim ki, sevmesem bile biriyle bir olmaya karar verdiysem, hiçbir sevenin olamayacağı kadar sadıktım. Sonunda ölüm olsa bile 2023 şahit buna. 

Bir yabancı şöyle demişti: “Kadınlar, kendini sevenden çok umursamayandan hoşlanırmış.”

Ama ben ne ikinci plana düşerim, ne de ikinci bir el olurum.

Bende yanlış yapan geri dönemez. Hele ki o yanlış sevdiğinse, sakın ama sakın geri dönme. Misal ben dönmedim;

Altı yılım şahit, içtiğim çay şahit, beni her gün aydınlatan güneş ve geceleri izlediğim ay şahit:

Ben yanlışlarıma geri dönmedim. 

Ve şimdi, geride bıraktıklarımın şahitliğiyle yürürken, biliyorum ki yaşananlar beni ben yaptı. Aşkın kıymeti, içinde bulunduğun duruşta saklıdır; ne feda edilecek kadar küçülmeli ne de vazgeçilecek kadar hafif olmalıdır.