BİR FİSKE PAS YETER
Bir zincire eklenerek devamiyetini aşikâr eden her halkanın adıdır akraba. Kan bağı ve ortak bir geçmiş ve evlilik akdiyle ruh makamımıza yansıyan her ışık huzmesidir. Aktarılan gen hükmünde her bir ışık, ruhun cam duvarlarında sayısız yansır ve nefesimizin içinde ebruli yahut gözü kör eden bir şiddetle yaşamaya devam eder..
Gönül bir gün feryat ederse, dil de susmaya başlar. Kabuk çevrilir etrafına bir daha kırılmamak üzere orada kalırsın artık. Bu elbet zordur çünkü seni yaralamak isteyen akrabandır. Saklandığın o sakinlik yuvasından çıkacağın küçücük bir anı kollar ki yeniden o canı acıtsın ve kendi üstünlüğünü haykırmaya devam etsin..
İnsan bu zulmü kendine layık görmemeli ve kalbini korumak, yaratılış sebebine uzanmak için bu yükleri Allah’a bırakmalıdır. Sınır çizmek ve uzak durmak kalbin köşküne gül bahçesi üflemek gibidir.
Zulmedip de Allah’tan bahsetmek eksik yaratılmışlar için ihlâs yoksunu bir hayat sürmektir. Nefsini başkalarını ezerek değil, yardım muhtaçlısının elinden tutarak temize çıkarabilirsin. Kötülüğü planlarken, kazacağı kuyuları düşünürken, Allah’ın da bir hesabı olduğunu unutmak ne gafilcedir. Kalbimizin eşiğinde durup zarar vermek için gelenlere karşı koymak da bir hikmettir. Sevgili peygamberimiz Hz. Muhammed (S.A.V.), “Mümin aynı delikten iki kere ısırılmaz.” sözüyle, tekrar eden kötülükten kendimizi sakınmamız gerektiğini bildirmiştir. Özümüzde muhafaza ettiğimiz merhamet ve sevgiyi kaybetmeden sınır çizmek, ruh evimize, ilişkilerimize huzur getirir.
Gazali, “Nefsini tanıyan, Rabbini tanır.” der. Yaradan’ı yok sayarak varlığımızı küçümseyen, başarımızı ve güzel ahlakımızı görmezden gelen akrabaya sınır çizmek, bizi akrabalığın dışına çıkarmaz. Başkasının gönlünde hasar bırakmazken, kendi gönlünüzü de koruma çabasından başka bir şey değildir.
“Biz insanı en güzel surette yarattık.” hitabını kalbimize altından iplerle dokursak; kişiliğimize, karakterimize ve varlığımıza yeltenen hiçbir küçümseme bizi artık sarsamaz. İyi niyetleri ve güzelliğin her çeşidini muhafaza etmek bizi şifalandırır.
Sınırını ihlal eden akrabaya, “Senin sözün beni tanımlamaz, beni tanımlayan Rabb’imin rahmeti ve benim niyetimdir.” diyebildiğimiz an kalbimizi o bataklıktan kurtarırız.
Bir ağaç her yerde yeşerip boylanmaz; insan meyvelerini olgunlaştıracağı ve büyüyüp huzurlu bir meyve bahçesine dönüşeceği toprağı iyi seçmelidir. Zorluklar dünya yaratılalı beri vardır ama güzele niyetlenmek, insanlığa el uzatabilmek ve Allah’ın rızasına mazhar olmak en büyük zenginlik kaynağıdır..
Mavi Yıldırım
(
Bir Fiske Pas Yeter başlıklı yazı
MaviYıldırım tarafından
8.05.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
