Metruk Yüreğim

Aheste aheste yürüyorum ömür denen bu yolu
Önümde birbiri ardına yığılmış engellerden geçerek
Başucumda hüzün pinekliyor
Adımlarım ağır aksak
Yorgunluk mu
Boşvermişlik mi
Bu aydınlığıma tüneyen sersefil karanlık?
Görüş açımı zorluyor
Bakmaktan muzdarip gözlerim
görmeye meylediyor artık
Anlam denizinde boğulmadan yüzüyorum
Günler ayları kovalarken saklambaç oynuyorum
Sobelenmeden kuytusunda bekliyorum umudun
Gözyaşlarımı savıyorum başımdan
Metruk yüreğim mi
Onu sorma hiç
Feryad figan